۱- وقتي سياست اعصاب خردكن مي شه و وقتي هيچ دلخوشي ديگه اي نداري، ورزش و خصوصا فوتبال مي تونه سرگرم كننده و شورانگيز باشه. اما اگر قرار به حال گيري باشه، از فوتبال هم چيزي بيرون نمي آد. تيم اميد ديروز هم نتونست ببره.

۲- يه بابايي به نام نجفی كه تو دفتر استاندار يزد فعاليت مي‌كرد، چند هفته پيش مي‌ره شهرداري. توي يكي از اتاقها با يه چيزي مواجه مي‌شه كه خونش رو به جوش مي آره. طرف يك دفعه ياد قصرهاي زيباي بهشتي مي‌افته و حوريايي كه اونجا وول مي خورن. محض اينكه چندتاشون رو رزرو كنه عكس خاتمي رو از ديوار مي كنه و تكه پاره مي كنه.

حالا اين بابا چند روزه كه شده مديركل حوزه استاندار. آخه الان ارزشي بودن ملاكه!!!

۳- توی دوران دانش آموزی همیشه جزء نفرات برتر مسابقات احکام بودم. هنوز هم یک چیزهایی یادم هست، مثلا اینکه از شرایط وجوب امر به معروف و نهی از منکر تاثیر آن است.

دوشنبه شب "گروهي براي نشان دادن داشتن دغدغه ديني و انجام يك حركت نمادين براي توجه بيشتر به مسئله حجاب مخصوصا از طرف مسافران نوروزي" (به تعبیر خبرنگار سایت یزدفردا)، اقدام به راهپیمایی در میدان میرچخماق کردند.

تا چند وقت پیش رسم بر این بود که بدحجابی، فساد انگاشته شود و مقصر آن دولت. (الحمدلله که دیگر میان فساد و پوشش غیر رسمی تفاوت قائل می شویم).

مخاطب این راهپیمایی قطعا مسئولین نیستند، چراکه آنها خود در صف راهپیمایان بودند. مهمانان هم که اعتنایی نکردند. بعد از حضور راهپیمایان میدان از مهمانان نوروزی خالی شد. حالا این راهپیمایی چه تاثیری دارد من بی خبرم.

۴- این عکس را ببین.

توقع داشتی قطعنامه تصویب نشه؟