امروز به مناسبت روز جهانی زن برنامه ای از سوی انجمن اسلامی در دانشکده برگزار می شد. اطلاعیه انجمن برای برگزاری این برنامه پر بود از عبارات مبارزه جویانه، تغییرطلبانه و مردستیزانه.

اما در حین برگزاری برنامه اتفاق جالبی افتاد. هنگامی که فیلمی به این مناسبت در حال پخش بود شیطنت یک نفر از حاضران ادامه برنامه را مختل کرد. این شیطنت چیزی نبود جز رهایی یک موش سفید زیبا در سالن برگزاری مراسم ویژه روز جهانی زن. حضور موش همان و همهمه و جیغ دختران همان. به همین سادگی برنامه از روال عادی خارج شد.

شخصا نه تنها مدافع نابرابری زنان و مردان نیستم، بلکه وضعیت فعلی در برخورداری از شغل، منزلت اجتماعی، حمایت های قانونی و... را اجحاف بزرگی در حق زنان می دانم. اما برایم جای سوال است آیا کسانی که از سوسک و موش می ترسند قادر خواهند بود یک جنبش اجتماعی را برای تحقق برابری زنان و مردان به راه انداخته و هدایت کنند و آیا کوشش طرفداران حقوق زنان در همان ادبیات تند و مردستیزشان باقی خواهد ماند و یا طرحی نو درخواهند انداخت.

به هرحال روز جهانی زن را به همه زنان تبریک می گویم و آرزو می کنم که آرمان جنبش زنان در تحقق عدالت جنسیتی محقق شود.