"اگر چیزی را بشناسم که برای ملت ما سودمند و برای ملتی دیگر مخرب است، اجرای آنرا به شهریار خودمان پیشنهاد نمی کنم زیرا من قبل از آنکه فرانسوی باشم انسان هستم، یا (به عبارت بهتر) زیرا من به حکم ضرورت انسان و تنها به حکم تصادف فرانسوی هستم."                               مونتسکیو

1- چند سال پیش تلوزیون در اخبار خود از غرق شدن یک قایق حامل مسافران غیر قانونی در رودخانه ای در شهر سارایوو (اگر اشتباه نکنم) خبر داد. این قایق حامل دوازده نفر از هموطنان ما بود که به سودای زندگی بهتر جان خود را به خطر انداخته و باختند.
با خود فکر می کردم که گناه اینان چیست که باید هزینه ای اینچنین گزاف برای طلب یک زندگی بهتر بپردازند. آیا اگر به جای ایران در جایی دیگر مثلا در یکی از کشورهای اروپای غربی به دنیا آمده بودند باز هم چنین سرنوشتی داشتند؟ و اصلا آنها چه نقشی در تعیین زادگاه خود داشته اند که باید اینگونه تاوان دهند؟
2- در فیلم آفساید، یکی از دختر ها در جستجوی دلیل ممنوعیت ورود دختران به ورزشگاه، از سرباز سوال می کند که چرا زنان ژاپنی توانستند برای تماشای دیدار تیم کشورشان در مقابل ایران وارد ورزشگاه آزادی شوند و جواب می شنود که چون آنها ژاپنی بودند. دختر اینگونه نتیجه می گیرد که پس مشکل من این است که توی ایران به دنیا آمده ام!
3- این حرفها را زدم تا به موضوع افغانیها برسم. الان مدتی است که مهلت مقرر شده برای خروج افغانیها از ایران پایان یافته و اقامت آنها در کشور ما غیر قانونی محسوب می شود، اما هنوز هم می توانیم آنها در گوشه و کنار شهرمان ببینیم. دلیلش هم واضح است. اینجا در قیاس با افغانستان، پتانسیلهای بیشتری برای یک زندگی خوب دارد.
خب در این وضعیت عده ای هم اخراج مهاجرین غیر قانونی را وظیفه خود می دانند و به جد در راستای اجرای این وظیفه کوشش می کنند. دشنام و تحقیر و کتک نصیبی است که این روزها، افغانیها از مواجهه شان با ماموران وظیفه شناس می برند.
حالا یکبار دیگر باید به این فکر کرد که جرم آنها چیست؟ آیا اگر به جای بلخ و هرات و ننگرهار و... در یزد و تهران و اهواز به دنیا آمده بودند، باز هم مشکلی داشتند؟
چرا ما انسانها باید تاوان چیزی را بدهیم که در ایجادش نقشی نداشته ایم.