شاید بتوان حزب الله را به دلیل اسیر کردن دو سرباز اسراییلی به نوعی آغازگر ماجرای این روزهای لبنان دانست و به همین دلیل ملامتش کرد. البته فقط شاید!
اما در سوی دیگر این ماجرا اسرائیلی قرار دارد که به اتکای ارتش مدرن و قدرتمندش از زمین، هوا و دریا به تلافی عملیات حزب الله، خاک لبنان را هدف حملات خود قرار داده است.
این روزها شورای امنیت، سران گروه هشت و حتی برخی کشورهای عربی با سرزنش حزب الله به نوعی بر حق اسرائیل برای دفاع از خود تاکید می کنند.
هر چه به این ماجرا فکر می کنم معنای دفاع را در درون آن فهم نمی کنم. شاید ایراد از من است ولی نمی توانم بپذیرم که چنین جنگی برای آزادی دو سرباز به راه افتاده باشد. در حقیقت قابی که اسرائیل با این جنگ ساخته بسیار بزرگتر از تصویر اسارت دو سرباز است. برداشتم این است که اسرائیلیها از مدتها پیش در تدارک چنین تهاجمی بوده اند و عملیات حزب الله تنها بهانه ای است برای اجرای یک سناریوی از پیش طراحی شده و در مضحک ترین پرده این سناریو همان فروکاستن یک جنگ به حق دفاع مشروع است.

برای جهان خودمان و جامعه انسانی متاسفم با این تصمیم گیرانش.