یکی می خواست گردو بشکنه، گذاشتش زیر پاش و با سنگ زد تو سر خودش.

می خوام سعی کنم کمتر سیاسی بنویسم ولی خب بعضی وقتها نمی شه!!

یادم می آد وقتی که مهاجرانی برای به عهده گرفتن وزارت ارشاد در کابینه اول خاتمی به مجلس راستگرای پنجم معرفی شد، بسیاری از نمایندگان آن دوره که اتفاقا پس از چهار سال غیبت در این مجلس نیز حضور دارند، به دلیل آنکه سالیانی پیشتر مهاجرانی از مذاکره مستقیم با آمریکا سخن گفته بود با وی بنای مخالفت نهادند. از این دست اتفاقات و دشمن نمایی ها با آمریکا در این چند ساله کم نیست.

حالا یک چند روزی است که در مورد مذاکره مستقیم با آمریکا سخن گفته می شود. البته فقط در مورد عراق!

شخصا نه تنها با چنین مذاکراتی مخالف نیستم که آن را ضرورتی برای زیستن در دنیای امروز می دانم. اما معتقدم برای انجام چنین مذاکراتی فرصتهای بهتری در گذشته وجود داشته که از دست رفته و پیش از بوش، رییس جمهور دیگری بر آمریکا حکومت می کرد که بهتر می فهمید و بهتر حرف می زد، اما رییس جمهور وقت ما که اتفاقا او هم به نظر من بهتر می فهمید و بهتر حرف می زد، حتی اجازه روبرو شدن با او را نداشت.

خلاصه اینکه فکر می کنم با توجه به وضعیت فعلی و اوضاع و احوال امروز ایران، مذاکرات پیش رو را نمی توان گفتگویی از سر عزت دانست. سخنان مقامات آمریکا پس از طرح این موضوع به خوبی این واقعیت را نشان می دهد.