حکم اعدام صدام تایید شد و احتمالا تا 30 روز دیگر جنازه اش را بر دار می رقصانند، اما کاش می شد که این اتفاق نیفتد.

می ترسم از اینکه صدام فراموش شود و می ترسم از اینکه دیگر از صدام نترسیم. این قصه نباید تمام شود و نباید فراموش شود که تاریخ حکومت برخی حکمرانان را جنگاوران رقم می زنند. نباید فراموش شود که چگونه چندین ملت و قوم قربانی جاه طلبی و هوسرانی متوهمانه یک دیکتاتور می شوند. نه نباید فراموش شود.

کشتار شیعیان دجیل برای اعدام صدام کفایت می کند اما برای تجربه اندوزی ما نه!

او را باید برای تمام دوران حاکمیت ظالمانه اش محاکمه کرد. باید پرده از همه جنایتهایش کنار زد.

صدام نباید فراموش شود. تصویر او و رفتار او باید همیشه در مقابل چشمانمان تاب بخورد تا دیگر به چون اویی تن ندهیم.

می ترسم. می ترسم از اینکه دیگر از صدام نترسیم.